Veilig slapen nuanceren

Nieuws aanmelden

Hazardous cosleeping environments and risk factors amenable to change: case-control study of SIDS in south west England
Directe link naar de gratis full text versie van het artikel in het BMJ

Om de slaapomgeving van baby’s zo veilig mogelijk te maken is het nodig om de voorwaarden daarvoor duidelijker te specifi ceren, stellen onderzoekers Peter Blair en collega’s. Zij onderzochten de risicofactoren van wiegendood (SIDS) via een observationeel onderzoek onder tachtig ouders in Zuidwest Engeland, waarvan het kind aan wiegendood was overleden.
De meeste risicofactoren van wiegendood blijken vermijdbaar en zouden via voorlichting voorkomen kunnen worden, stellen de onderzoekers. Onder de kinderen die aan wiegendood stierven kwam veel vaker voor dat de ouders en het kind samen in een bed sliepen: 54%, vs 20% in de controlegroep van ouders met levende kinderen. Eén van de belangrijkste conclusies van Blair et al is, dat de oversterfte in de groep van de samen slapende families vooral wordt verklaard door de interactie met alcohol- en drugsgebruik van de ouder(s). Dit kwam in de SIDS-groep tien keer zo vaak voor als in de controlegroep (31% vs 3%). Ook werd met SIDS-kinderen vaker samen geslapen op de bank (17% vs 1%).
Blair en collega’s stellen dat een bedje naast het ouderlijk bed nog steeds de veiligste slaapplek is voor een jonge baby. Maar zij pleiten er gelijktijdig voor om het samen slapen niet geheel af te raden. Door betere voorlichting leren ouders om het ouderlijk bed veiliger te maken. Als ouders het advies opvolgen om niet samen te slapen, wijken zij bij nachtelijke voedingssessies vaak uit naar de bank, wat ook riskant is voor de baby.

Uit het onderzoek kwamen meer risicofactoren naar voren, die door voorlichting beïnvloed kunnen worden: het gebruik van een hoofdkussen (21% vs 3%) en inbakeren (24% vs 6%). Verder rookten de moeders uit de SIDS groep vaker (60% vs 14%). Blair signaleert overigens een verband tussen de relatieve toename van het samen slapen sinds de jaren negentig en de gelijktijdige afname van wiegendood in een wiegje. Dit is volgens de auteur een gevolg van de adviezen voor veilig slapen voor zuigelingen, zoals rugligging in plaats van buikligging.