Socioeconomic inequalities in survival and provision of neonatal care: population based study of very preterm infants.
Smith LK et al. BMJ 2009;339:b4702-7.
Directe link naar gratis full text PDF in BMJ
Vroeggeboorte is een groot en toenemend probleem in ontwikkelde landen en is tevens de grootste oorzaak voor babysterfte in deze landen. Er zijn grote sociaal-economische verschillen in de incidentie van spontane vroeggeboorte. Echter, er is weinig bekend over hoe de overlevingskansen van extreem vroeggeborenen gerelateerd zijn aan achtergesteldheid. In een deel van Engeland heeft een prospectieve cohortstudie plaatsgevonden van 1998 tot 2007 onder alle levende extreem vroeggeborenen (voor 33 weken). Hiervoor zijn gegevens gecombineerd uit verschillende databestanden. De Engelse ‘index of multiple deprivation’ uit 2004 werd gebruikt voor de bepaling van de mate van achtergesteldheid, op basis van postcode (indeling in vijf groepen).
De incidentie van extreme vroeggeboorte was 13,8 per 1.000 geboortes en was in de meest achtergestelde gebieden bijna tweemaal zo hoog als in de minst achtergestelde gebieden. Daardoor was ook de sterfte door vroeggeboorte per 1.000 geboortes bijna tweemaal zo hoog in de meest achterstelde gebieden. Echter, de sterfte per 1.000 extreem vroeggeboortes varieerde nauwelijks tussen de vijf gebieden met verschillende mate van achtergesteldheid. Dus, de mate van morbiditeit en sterfte was groter bij babies van vrouwen uit achtergestelde gebieden als gevolg van de hogere incidentie van extreem vroeggeboorte. Maar als je alleen naar extreem vroeggeborenen kijkt, dan waren de overlevingskansen gelijk tussen alle niveaus van achtergesteldheid. Voor de overlevende baby’s was ook de neonatale zorg vergelijkbaar tussen alle achterstandsgebieden, wat werd gemeten aan de hand van ziekenhuis opnameduur, longventilatie en ademhalingsondersteuning.