Vasa Previa

Screening op predisponerende factoren

Vasa previa staat bekend als een zeldzame maar ernstige complicatie. Het stellen van de diagnose vindt vaak pas bij het optreden van ruim vaginaal bloedverlies of postpartum plaats.

De huidige
risicoselectie voor vasa previa is het tijdens de
partus middels een vaginaal toucher voelen naar
vaten. Dit artikel is gebaseerd op een literatuuronderzoek
en gaat in op de mogelijkheden
om prenataal de diagnose vasa previa te stellen,
om zo de perinatale morbiditeit en mortaliteit
te verlagen.

Conclusie

 

Bij aanwezigheid van een twee- of meerlobbige placenta,
velamenteuze navelstrenginsertie en/of placenta previa bij
20 weken amenorroeduur, is er een verhoogd risico op het
ontwikkelen van vasa previa. De grootste groep zwangeren
met een risico op vasa previa bestaat uit vrouwen met
een placenta previa bij 20 weken amenorroeduur waarbij
de placenta vervolgens is gemigreerd. Bij deze groep kan
zich derhalve aterme een vasa previa hebben ontwikkeld.
Zonder verdere complicaties zullen deze vrouwen onder
controle zijn in de eerstelijn.
Complicaties kunnen optreden bij spontaan of artificieel
gebroken, of zelfs bij intacte vliezen. De kans op perinatale
mortaliteit is hoog. Gebleken is dat de meest effectieve
manier om de perinatale morbiditeit en mortaliteit van
vasa previa terug te dringen het prenataal stellen van de
diagnose is. Uit onderzoek blijkt dat het meest aan -
gewezen diagnosticum een transvaginale kleuren Dopplerecho
in het derde trimester is. Screening op de predisponerende
factoren tijdens het SEO kan de opsporing van
vasa previa in de zwangerschap bevorderen.

??

Datum publicatie

20/10/2008