Waarom stoppen eerstelijns verloskundigen met praktiseren?

DOI Code: 10.1016/j.wombi.2022.02.004

Intentions to leave and actual turnover of community midwives in the Netherlands: A mixed method study exploring the reasons why.
Esther I. Feijen-de Jong ea.

Women and Birth 11/02/2022 online

Lees het originele artikel hier

In Nederland is 61% van de praktiserende verloskundigen jonger dan 40 jaar. Als er relatief weinig ervaren verloskundigen in het werkveld zijn, kan dat mogelijk de veiligheid van de zorg negatief beïnvloeden.

De onderzoekers beschreven het percentage eerstelijns verloskundigen dat van plan is te stoppen met praktiseren en factoren die daarbij een rol spelen. Daarnaast interviewden zij eerstelijns verloskundigen (n=17) die stopten in de voorafgaande vijf jaar.

Zij maakten bij hun analyses gebruik van het ‘Job Demands-Resources’ model. In dit model wordt het welzijn van een professional verklaard aan de hand van eisen die het werk haar stelt (bijvoorbeeld fysiek en psychologisch) en hulpmiddelen/ -bronnen die het werk haar geeft (bijvoorbeeld collegiale support).

Tussen december 2018 en maart 2019 vulden 726 verloskundigen een vragenlijst in. Een derde van alle respondenten overwoog om te stoppen met praktiseren (33.7%; n=245). Bij opsplitsing van de groep in ‘pas afgestudeerde (<3 jaar)’ (n=168) en ‘ervaren’ (n=558) verloskundigen bleek het percentage dat overwoog te stoppen niet significant te verschillen: ‘pas afgestudeerd’ 30.4% en ‘ervaren’ 34.7% (p=0.29). De meest genoemde redenen waren ‘ontevredenheid met de organisatie van de geboortezorg’ en ‘verplichtingen rondom gezin/ familie’.

Uit het kwalitatieve deel van het onderzoek kwam naar voren dat het besluit om daadwerkelijk te stoppen het eindpunt was van een proces van zich aanpassen aan het werk, gevolgd door gevoelens van frustratie en uiteindelijk minder betrokkenheid bij het werk.

Redenen om te stoppen waren een optelsom van eisen die het werk stelt, zoals lange duur bereikbaarheidsdiensten en onvoldoende commitment binnen het team.
Tegelijkertijd een gebrek aan (werk gerelateerde) hulpbronnen, zoals onvoldoende uitdagingen en (zorgen over) professionele autonomie.

De auteurs concluderen dat de focus bij innovaties in de organisatie van de geboortezorg naast continuïteit van zorg voor vrouwen ook moet liggen op duurzaamheid in het verloskundig werkveld en de noodzaak voor verloskundigen om voldoening in hun werk te hebben.

Type

Women and Birth 11/02/2022 online
Log in / Registreer Een reactie plaatsen is mogelijk zodra u ingelogd bent.